Eindelijk weer lente, tijd voor lentebier. Een lentebok. Maar eigenlijk hoort een bock lekker donker, zoet en kruidig te zijn. Toch?
Het is maar hoe je de regel bepaalt.
Het begon allemaal in de stad Einbeck in Duitsland. Daar kwam een blond bier vandaan dat Einbecker werd genoemd. Einbecker werd gebrouwen om te drinken in de zomer. In 1555 werd het omschreven als ’tamelijk bitter door overvloedig hopkarakter en ’s zomers goed tegen de dorst.’ Juist door het toevoegen van extra hop was het bier lang houdbaar zodat het bijzonder geschikt was om te exporteren.
In München waren ze er gek op. Vooral aan het hof dronken ze het er graag, zo graag dat het hof die bier zelf is gaan brouwen. Er werd eerst een soort kopie gemaakt, een blond bier dat wat hoger was in alcohol dan de traditionale Einbecker en minder gehopt. Dit bier was bedoeld voor het hof, maar uiteindelijk mocht het ook een korte periode worden verkocht. En daar heb je de geboorte van een traditioneel seizoensbier. De naam Einbeck werd verbasterd, van ‘Einbeck’ naar ‘anpokhisch’ via ‘Ainbock’ naar vervolgens ‘Bock’. Het bier zelf veranderde ook. Bruine bieren werden populairder en de Ainbock veranderde mee. Het recept werd aangepast.
Ook het drinkmoment werd vervroegd, van hartje zomer naar 1 mei. Zo werd de Einbeck een meibock.
Dit proces duurde een aantal eeuwen en de tradities ontwikkelden mee. In München was een speciaal lokaal ingericht in een oude vergistingskelder van de brouwerij, die Bockkeller werd genoemd.
Ook in Nederland begon dit biertype langzaam bekendheid te krijgen. De eerste Nederlandse bock verscheen vroeger in het voorjaar dan die in München. De eerste bockbierbrouwer in Nederland was de KNBB en na de eerste voorjaarsbock in maart 1868 te hebben gelanceerd, vervroegde deze brouwer de uitgave al naar december.
Er waren geen regels of afspraken over deze bierstijl, dus iedere brouwer deed wat hem goed uitkwam. De Nederlandse bockbieren in de negentiende eeuw werden jaarlijks ergens tussen november en maart op de markt gebracht. Door de uitvinding van de koelmachine kon vanaf 1880 het hele jaar door gebrouwen worden, maar ons Nederlands bockbier was volgens de brouwers een bier voor de koude maanden en bleef dus een winterbier. In de 20ste eeuw werd het zelfs een herfstbier.
In Duitsland is bock een benaming geworden voor een sterker of krachtiger bier dat vooral tijdens feestelijkheden gretig aftrek vindt. Het is geen seizoensbier meer.
Je kan je afvragen of onze herfstbock als bier nog iets te maken heeft met de oorspronkelijke Einbecker van 500 jaar geleden, maar in naam én traditie is het zeker verwant.
Traditioneel bockbier of niet; wij kijken uit naar de lentebieren!
